امیرحسین و ستاره وسحر

بنام آنکه حکیم است و به همه اسرار آگاه این بار برای پسرم امیرحسین مدتهاست دلم می خواهد چند خطی برایش بنویسم، ولی دستانم یاری نمی کند. کلمات، در ذهنم رژه می روند و جمله می شوند. جملات، متنی می شوند و آنگاه که گاه نوشتن می رسد، نمی شود که نمی شود. دو سه سالی هست اینگونه ام. بغض لعنتی را فرو می خورم و رها می کنم کلمات و جملات و متن را تا بروند پی کارشان. سالروز تولد، روز دانش آموز، روز جهانی کودک، سن بلوغ، روز جهانی معلولین... خدای من! آخ که چه قدر آزارم می دهد این آخری؛ همه اش زیر سر همین است. کاخ آرزوهایم را ویران کرد این... چند روزی از سالگرد تولدش گذشته و امسال هرچند با تأخیر اما باید بنویسم برایش. پسرم! امیر ح...